Vijf uur stipt vloog Henk, aangemoedigd door de wekkertelefoon, lichtvoetig van zijn luxe luchtbed in het gastenverblijf ergens in de Hoven. Wassen poetsen, ontbijten, Cees zat al klaar en genoot ook van het Jaqueline ontbijt. De snelle deed weer zijn naam eer aan, want stipt 5.30 uur stapte jij met fris gemoed binnen. Het inladen in zijn limousine die toch wel wat klein bleek voor de enorme hoeveelheid zooi dat meegezeuld moest worden, verliep voorspoedig en stipt op tijd ging het drietal op weg. Op weg maar de route de soleil, op weg naar een weekje wandelen in het kader van ouwe jongens krentenbrood. Krentenbollen maakte inderdaad deel uit van de leeftocht van de jonge ouderen. Later zelfs nog aangevuld met verse Pains au Raisin. Om 7.00 uur moest Lia nog even wakker gebeld worden, de kapper wachtte. We waren toen al in de file bij Mechelen aangeland. Een wagenziekmomentje voor Henk, maar dat geheel terzijde want hij droeg zij lot manmoedig. Er vuu.kjiel wat lichte regen in de Ardennen, hetgeen geen probleem was. Om 9.15 was er wat oponthoud door een carcrash in Luxemburg. Om 9.30 uur hielden we onze koffiestop nadat er geheel volgens traditie goedkoop getankt was in het land van de Groothertog. Er waren toen al 340 km onder de wielen doorgegaan.
Soepel ging de rit verder tot een uur of 1. Tijd voor het halfwegbakkie in de buurt van Dyjon. Ook even tijd voor de chauffeurswissel. Rond een uur of drie werd Lyon doorkruist, waarna bij Valence ook weer even gestopt moest worden voor een opbeurende bak koffie uit de prachtige moderne automaten met warempel ook nog goede koffie. Uiteraard diende de stops vooral ook om de blazen af te blazen want de oude bazen zijn hun prostaatje natuurlijk wat minder de baas dan toen ze 18 waren. Maar dat geheel terzijde.
Na de derde tolpoort konden we het afrondende stukkie binnendoor naar Villecroze afleggen. Om half acht stipt stak Cees de sleutel in het slot van de zomerresidentie van de Donken.,
De heerlijke hapjes van Lia werden verhit en het enpassant gekochte stokbroodje werd smakelijk opgegeten, nadat de auto was gelost.
De kachel snorde en in het heerlijk verwarmde huis werd nog wat gekout, afgewisseld met een holklinkende geeuw van Kees. De nacht was helder en koud, maar daar hebben we niets van gemerkt.
Tjongejonge! Wat een avonturen! En dan moet de week nog beginnen. Jullie hoeven niet met plakken thuis te komen, maar laat ons trots op jullie zijn, gelijk op onze jongens en meisjes in Sochi. Veel plezier.
BeantwoordenVerwijderen